Voet- en nagelproblemen

 

  • Eelt
  • Likdoorns
  • Kloven
  • Ingroeiende nagels
  • Blaren
  • Voetwratten
  • Vergoeding voor pedicure of niet?

Eelt

Eelt is een plaatselijke verdikking van de buitenste huidlaag. Een dun laagje eelt is normaal en dient als beschermlaagje. Het is te herkennen aan de gele of bruine kleur, soms ziet het er glazig uit. Teveel eelt kan tot klachten leiden. De vorming van (te veel) eelt kent diverse oorzaken. Veel staan/lopen, overgewicht, scheefstand van de voeten en ouder worden (dunnere huid) zijn voorbeelden hiervan. Is er sprake van één van deze risicofactoren, kom dan langs bij een van onze pedicure.

Pedicure behandeling bij eelt
Eelt kan door de pedicure vrijwel pijnloos worden weggesneden en/of glad gefreesd worden.

Tijdens de behandeling geeft de pedicure advies over hoe u zelf uw voeten kunt verzorgen. Eelt kunt u vaak voorkomen door het toepassen van goede voetverzorging. Smeer voeten en eeltlocaties elke avond in met een vette voetcrème. Dit voorkomt eelt kloven en houdt de huid zacht. Goed passende schoenen en door op je gewicht te letten belast je je voeten niet te zwaar.

Past u juiste voetzorg toe en heeft u toch last van overmatig eelt, kan de pedicure u advies geven en (indien geïndiceerd) u doorverwijzen naar de podotherapeut.

Klachten bij eelt

Onder de hiel of de bal van je voet kan eelt zich behoorlijk ophopen. Eelt kloven, ook wel diepe groeven kunnen zich ontwikkelen rondom de hiel. Wordt deze eeltlaag te dik, ontstaat daar een pijn of branderig gevoel. Wordt dit niet tijdig behandeld, kunnen deze kloven zelfs gaan bloeden.

Ontstaat er op een klein deel van de huid eelt, bijvoorbeeld tussen de tenen, kan een likdoorn of eksteroog ontstaan.


Likdoorns

Een likdoorn, ook wel eksteroog genoemd, is een sterke eeltvorming op een klein gebied van de huid.

Het is een misverstand te denken dat een likdoorn een wortel heeft. Een likdoorn groeit van buiten naar binnen. Dat wil zeggen dat het gevormde eelt door de druk van de schoen op een kleine ruimte naar binnen wordt gedrukt, in een kegelvorm met de punt naar binnen. Door de kegelvorm doet de likdoorn pijn als men er op drukt.

Behandeling
De pedicure kan deze likdoorn verwijderen en adviseren hoe likdoorns te voorkomen. Als er aan de oorzaak niets wordt gedaan, bijvoorbeeld door op dezelfde schoenen te blijven lopen, is het logisch dat zich op den duur weer een likdoorn vormt.


Kloven

Kloven zijn plekken waar de huid ingescheurd is. Deze inscheuringen van enkele millimeters tot een centimeter lang zijn aan de oppervlakte breder dan in de diepte.

Hoe herkent u kloven?
Er zijn twee soorten kloven:

  • Vochtige kloven tussen of onder de tenen

    Deze ontstaan door een verweekte huid door overmatige transpiratie of door langdurig contact met water. Een belangrijke oorzaak is vaak een schimmelinfectie. Deze moet eerst worden behandeld met door de arts voorgeschreven medicamenten. Daarbij is het zaak de huidomgeving zo droog mogelijk te houden door na het wassen tussen de tenen goed af te drogen.
  • Droge kloven aan de hiel

    Een verminderde talgafscheiding en een beperkte transpiratievorming geven vaak kloven aan de hiel. De elasticiteit van de huid is afgenomen en leidt daardoor tot scheurvorming. Door een voortdurende belasting kunnen de kloven dieper worden en daarbij gaan ontsteken of zelfs bloeden. In dit stadium een behoorlijk pijnlijke aandoening.

Behandeling
Bij vochtige kloven is de behandeling erop gericht zoveel mogelijk infecties te bestrijden. Bij kloven door schimmelinfectie in een vergevorderd stadium zal de pedicure u adviseren de huisarts te raadplegen. Bij misvorming van de tenen kan de pedicure druk verlagende of orthesen aanbrengen om de afstand tussen de tenen te vergroten, waardoor verweking niet opnieuw kan optreden.

Bij droge kloven wordt zoveel mogelijk overmatig eelt verwijderd, voornamelijk de randjes eelt van de kloven. Dit is belangrijk om het herstel van elasticiteit van de huid te bevorderen. Pas dan is genezing van droge kloven goed mogelijk.

Na deze behandeling zal de pedicure u advies geven om de huid intensief te verzorgen. Dit is noodzakelijk bij een huid die gevoelig is voor kloofvorming.


Ingroeiende nagels

Ingroeiende teennagels (vaak aan de grote teennagel) zijn een pijnlijke aandoening die zo snel mogelijk moet worden verholpen.

Hoe ontstaan ingroeiende teennagels?
De grootste risicofactoren voor het ontstaan van ingroeiende teennagels is druk door slecht passende schoenen, het verkeerd – te kort – knippen van nagels en een weke nagelomgeving door veel baden of transpiratie. Zijwaartse druk van te smalle schoenen dringt de nagelwal over de nagel heen. Bovenwaartse druk door schoenen met te weinig ruimte in hoogte voor de tenen, duwt de nagel dieper in het nagelbed.

Verkeerd knippen
Als de nagel te kort wordt geknipt geeft dat schijnbaar een verlichting vanwege drukvermindering. Maar meestal zijn dan de gevolgen erger dan de kwaal. Het zachte gedeelte van de teen top kan zich dan over de teennagel krullen, zodat het ingroeien weer opnieuw begint. Nagels hebben juist een beschermende werking voor de zachte teentoppen. Teennagels dienen altijd minimaal 1 millimeter uit te steken voorbij de teentoppen. Een ander veelgemaakte fout is, dat men de hoek van de nagel schuin weg knipt. Dit om direct pijnverlichting te geven. Hierdoor kan de nagel steeds dieper in het zachte weefsel van de nagelwal binnendringen. Vaak is er ook nog sprake van een beschadiging door knippen, waardoor zich als het ware een scherpe splinter vormt welke nog makkelijker in het zachte weefsel dringt. Wanneer uiteindelijk de nagel dieper in het zachte weefsel binnendringt, ontstaat er een ontsteking. De huid wordt dan rood, glanzend en gespannen. Een kloppende pijn in de teen die gevoelig is bij de minste aanraking is het gevolg. In veel gevallen speelt meer dan één van de genoemde factoren een rol.

Behandeling

Probeer niet zelf langdurig een ingroeiende nagel te behandelen. De pedicure heeft daartoe instrumenten en medicamenten en kan er voor zorgen dat de nagel optimaal glad wordt gemaakt en eventueel dunner gefreesd. Bovendien kan de pedicure er voor zorgen dat de nagel drukvrij komt te liggen. Verder heeft zij diverse technieken voorhanden om herhaling van ingroeien te voorkomen.


Blaren

Een blaar ontstaat door wrijving. Door wrijving schuift de bovenste huidlaag met het bewegend oppervlak (bijvoorbeeld een schoen) mee, terwijl de onderste huidlaag vrijwel stil staat. Wanneer deze wrijving te heftig wordt, vormt zich tussen de twee huidlagen een kussen van vocht. Dit is de pijnlijke blaar.

Behandeling
Zorg voor een schone, gedesinfecteerde huid en prik met een steriele of ontsmette naald twee gaatjes. Prik de gaatjes op de rand van de blaar, in de lengterichting van de voet. Zo kan het restvocht ontsnappen tijdens het lopen. Gebruik een steriel gaasje om het vocht uit de blaar te drukken. Het losse velletje, dat overblijft nadat de blaar is leeg gedrukt, moet blijven zitten. De huid is namelijk het beste beschermlaagje voor de onderliggende huid. Plak vervolgens de blaar strak af met een pleister.

Voorkomen van blaren
Zorg voor minder wrijving en druk op de huid. Een doornatte huid, door bijvoorbeeld transpiratie is is week en kwetsbaar. Plak gevoelige huidgebieden af met bijvoorbeeld hechtpleister (zonder verbandgaas). De wrijving en druk wordt zo opgevangen door de hechtpleister in plaats van de huid.

Als er plekken zijn waar blaren frequent voorkomen, kunt u deze het beste afplakken met elastische fixatiepleister of tape. Alvorens of onderweg afplakken voorkomt een branderige, pijnlijke plek. Wanneer tape aan sokken blijft plakken breng talkpoeder aan op de tape. Zo heeft de tape geen hechting aan de sok. Een enkele keer ontstaan onder het plaksel toch nog blaren.


Voetwratten

Een gewone voetwrat is een bloemkoolachtige uitstulping van de huid. Op de voetzool zijn wratten door het lichaamsgewicht plat. Voetwratten worden – net als wratten op andere plaatsen van het lichaam – veroorzaakt door een virusaandoening. Wratten en likdoorns zijn vaak lastig te onderscheiden. Het verschil tussen een wrat en een likdoorn is dat een wrat bij zijdelingse druk pijn doet en een likdoorn als men er bovenop drukt.

Soorten voetwratten

Voetwratten zijn zeer besmettelijk. De gewone wrat komt meestal voor op jongere leeftijd. Er zijn verschillende soorten wratten, waaronder de ouderdomswrat. Dit is een bruinachtige woekering van diverse afmetingen en kan overal op de huid voorkomen, ook op de voeten. Wratten verdwijnen op den duur vanzelf, hoewel dit soms jaren kan duren.

Voorkomen
Voorkomen kan door niet in aanraking te komen met het virus dat wratten veroorzaakt. Tref daarom voorzorgmaatregelen bij het betreden van gemeenschappelijke (vochtige) ruimtes, zoals kleedkamers, zwembaden, sauna enz. Draag hier altijd slippers. Was je voeten goed schoon met water en droog ze daarna goed af ook tussen de tenen. Gebruik zonodig een desinfecterende voetspray. Controleer regelmatig je voeten, want een beginnende wrat is nog goed te behandelen. (denk ook aan het douchematje)


Eerst naar de huisarts of vergoeding?

Om te bepalen of iemand recht heeft op de vergoeding van pedicure uit de basisverzekering wordt gebruik gemaakt van zogenaamde zorgprofielen. Er zijn vier zorgprofielen, waarbij geldt: hoe hoger het zorgprofiel, hoe meer noodzaak voor de juiste voetzorg.

Vanaf zorgprofiel 2 zijn er vergoedingen mogelijk uit de basisverzekering. Voor alle diabetes patiënten geldt dat ze vanuit de basisverzekering recht hebben op een jaarlijkse voetscreening door de huisarts, praktijkondersteuner huisarts (POH) of diabetesverpleegkundige. Het zorgprofiel bepaalt uiteindelijk of voetzorg vanuit de basisverzekering kan worden vergoed. Is het zorgprofiel lager dan 2, kunnen er mogelijkheden zijn vanuit de aanvullende verzekering.

Als de verzekerde in aanmerking komt voor vergoeding van pedicure behandelingen via de basisverzekering (zorgprofielen 2, 3 en 4) dan zijn er in principe 2 opties:

  • De patiënt kan gebruiken maken van ketenzorg via een zorggroep. Dit is een samenwerking tussen huisartsen en andere zorgverleners, zoals pedicures en podotherapeuten. Voor ketenzorg betaald men minder of zelfs geen eigen risico, ook al wordt de zorg vergoed uit de basisverzekering. Informeer de huisarts naar de mogelijkheden en de gecontracteerde zorgverleners.
  • Als er geen mogelijkheid is om gebruik te maken van ketenzorg, zal de patiënt door de huisarts worden doorverwezen naar een podotherapeut. Deze therapeut onderzoekt de voeten verder en kijkt hoeveel en welke zorg jouw voeten nodig hebben. De podotherapeut kan de afstemming van voetzorg regelen met de aangesloten pedicure(s), zodat je bij de pedicure terecht kunt voor de noodzakelijke voetbehandelingen. Let er wel op dat er gebruik wordt gemaakt van gecontracteerde zorgverleners anders kan de vergoeding lager uitvallen. Tot slot valt de zorg van de podotherapeut/pedicure in dit geval wel onder het eigen risico, omdat er geen sprake is van ketenzorg, zoals bij punt 1.

Als jouw voetzorg niet door de basis verzekering wordt gedekt dan is er vaak vergoeding mogelijk vanuit de aanvullende verzekering, mits deze door de patiënt is afgesloten. Op Zorgwijzer is het mogelijk je zorgverzekeringen te vergelijken met een aanvullende vergoeding voor pedicure.

De volgende groepen komen in aanmerking voor een aanvullende vergoeding:

  • Patiënten met reumatoïde artritis, een dwarslaesie of andere medische noodzakelijke klachten
  • Patiënten met diabetes met een zorgprofiel van één of simms0. LET OP: het is mogelijk dat een zorgverzekeraar alleen patiënten vergoed die vallen onder zorgprofiel 1 en daarmee geen vergoeding bieden voor patiënten met simms 0.
  • Patiënten die een herseninfarct hebben doorgemaakt.

In het kader van de vergoeding is er een aantal belangrijke zaken om rekening mee te houden:

  • Er geldt geen eigen risico voor vergoeding vanuit de aanvullende zorgverzekering.
  • De patiënt heeft in veel gevallen (naturapolissen) pas recht op vergoeding indien zijn/haar pedicure gecontracteerd is door de zorgverzekeraar. In de meeste gevallen geldt de aanvullende voorwaarde dat het gaat om een medisch pedicure, paramedisch chiropedist of een pedicure met de aantekening diabetische/reumatische voet.
  • De onderstaande vergoedingen vallen in sommige gevallen onder een budget ‘voetzorg’. Dit betekent dat meerdere zorgvormen vanuit dit budget vergoed worden. In de praktijk kan dit bijvoorbeeld betekenen dat iemand zijn ‘vergoedingstegoed’ heeft gebruikt voor podotherapie of steunzolen en dat er voor pedicure geen vergoeding meer over is.