Voet- en nagelproblemen

Blaren

Een veel voorkomend probleem bij sporters zijn blaren. Tegen druk en wrijving verdedigt de voethuid zich door eeltvorming. Hevige wrijving geeft echter een soort noodmaatregel door blaarvorming.

Behandeling

Een blaar is een beschermend vochtkussen met een blaas, gevormd door de bovenste huidlaag en een bodem bestaande uit de onderste huidlaag. De blaarbodem vormt in 24 uur een nieuw huidlaagje. Het is van groot belang voor een snelle genezing en het voorkomen van infectie dat de blaar gedurende die eerste 24 uur gesloten blijft. Dit betekent wel 24 uur last van een pijnlijke blaar. Een blaar geneest nog sneller als hij heel blijft, maar het vocht eruit wordt gezogen. Om daarbij het gevaar van infectie te voorkomen wordt het gebied rondom de blaar met Betadine jodium ontsmet. Vervolgens maakt men aan de zijkanten een kleine opening, bijvoorbeeld met een gedesinfecteerde naald, en drukt men het vocht met een steriel gaasje uit de blaar. Zorg ervoor dat al het vocht afloopt en het ‘blaardak’ verkleeft met de blaarbodem. Het losse stuk huid mag beslist niet worden verwijderd, omdat er dan een infectie ontstaat. Plak de blaar daarna strak af met een pleister (zonder gaas). In de meeste gevallen kan men daarna gewoon weer verder lopen of sporten.

 Voorkomen van blaren

Vooral in het begin van het seizoen treden blaren op, wanneer de huid enige tijd niet aan druk of wrijving blootgesteld is geweest. Neem daarom vooral in deze periode beschermende maatregelen. Plak gevoelige huidgebieden af tijdens training en wedstrijden met bijvoorbeeld hecht pleister (dus zonder verbandgaas). De schoen wrijft dan tegen de pleister in plaats van de huid. Om blaren te voorkomen moeten sportschoenen goed aansluiten.

Preventie

De pedicure kan helpen de voeten in goede conditie houden en mogelijke problemen voorkómen of tijdig signaleren. Ook kan zij adviseren over de aanschaf van de juiste sportschoenen.

Eelt

Er is sprake van eelt op plekken waar de bovenlaag van de huid (de hoornlaag) is verdikt. Eelt heeft een geelachtige kleur.

Eeltvorming ontstaat door overmatige druk en wrijving. In feite kan men eelt beschouwen als een bescherming die het lichaam aanbrengt tegen de van buiten komende druk of wrijving. Bij veel mensen wordt de beschermlaag te dik en veroorzaakt pijn bij het lopen. Dan hebben we te maken met overmatige eeltvorming (pathalogisch eelt), vaak in combinatie met likdoorns. Vaak komt het voor onder de bal van de voet (grote eeltplek), maar ook op de top van een teen of als eeltrand aan de onderkant van een teen of de hiel.

Verkeerd passende schoenen

Het eelt kan ontstaan door de druk van de schoen boven op de tenen of teentoppen, met als gevolg: kans op pijnlijke likdoorns. Meestal zijn dan de schoenen  de oorzaak, deze zijn te klein of te nauw. Ook te wijde schoenen kunnen eelt veroorzaken, doordat er een constante wrijving is tussen de huid en de schoen. Om overtollig eeltvorming aan de tenen te voorkomen zijn goed passende schoenen dus heel belangrijk.

Ook kunnen een stand afwijking of extreme zweetvoeten een oorzaak van dit type eeltvorming.

Behandeling

Eelt kan door de pedicure vrijwel pijnloos worden weggesneden en/of glad gefreesd worden.

Tijdens de behandeling geeft de pedicure u ook advies over hoe u zelf thuis uw voeten kunt verzorgen om het eelt tot een minimum te beperken. Dit kan onder andere door het gebruik van voetcrème die de aanmaak van het eelt vermindert. Diverse producten zijn bij ons verkrijgbaar.

De pedicure zal ook de oorzaak van het ontstaan van het overmatige eelt bepalen en u hierin  verder adviseren. 

Likdoorns

Een likdoorn, ook wel eksteroog genoemd, is een sterke eeltvorming op een klein gebied van de huid.

Het is een misverstand te denken dat een likdoorn een wortel heeft. Een likdoorn groeit van buiten naar binnen. Dat wil zeggen dat het gevormde eelt door de druk van de schoen op een kleine ruimte naar binnen wordt gedrukt, in een kegelvorm met de punt naar binnen. Door de kegelvorm doet de likdoorn pijn als men er op drukt.

Behandeling

De pedicure kan deze likdoorn verwijderen en adviseren hoe likdoorns te voorkomen. Als er aan de oorzaak niets wordt gedaan, bijvoorbeeld door op dezelfde schoenen te blijven lopen, is het logisch dat zich op den duur weer een likdoorn vormt.

Kloven

Kloven zijn plekken waar de huid ingescheurd is. Deze inscheuringen van enkele millimeters tot een centimeter lang zijn aan de oppervlakte breder dan in de diepte.

Hoe herkent u kloven?

Er zijn twee soorten kloven:

Vochtige kloven tussen of onder de tenen

Deze ontstaan door een verweekte huid door overmatige transpiratie of door langdurig contact met water. Een belangrijke oorzaak is vaak een schimmelinfectie. Deze moet eerst worden behandeld met door de arts voorgeschreven medicamenten. Daarbij is het zaak de huidomgeving zo droog mogelijk te houden door na het wassen tussen de tenen goed af te drogen.

Droge kloven aan de hiel

Een verminderde talgafscheiding en een beperkte transpiratievorming geven vaak kloven aan de hiel. De elasticiteit van de huid is afgenomen en leidt daardoor tot scheurvorming. Door een voortdurende belasting kunnen de kloven dieper worden en daarbij gaan ontsteken of zelfs bloeden. In dit stadium een behoorlijk pijnlijke aandoening.

Behandeling

Bij vochtige kloven is de behandeling erop gericht zoveel mogelijk infecties te bestrijden. Bij kloven door schimmelinfectie in een vergevorderd stadium zal de pedicure u adviseren de huisarts te raadplegen. Bij misvorming van de tenen kan de pedicure antidrukmiddelen of orthesen aanbrengen om de afstand tussen de tenen te vergroten, waardoor verweking niet opnieuw kan optreden.

Bij droge kloven wordt zoveel mogelijk overmatig eelt verwijderd, voornamelijk de randjes eelt van de kloven. Dit is belangrijk om het herstel van elasticiteit van de huid te bevorderen. Pas dan is genezing van droge kloven goed mogelijk.

Na deze behandeling zal de pedicure u advies geven om de huid intensief te verzorgen. Dit is noodzakelijk bij een huid die gevoelig is voor kloofvorming.

Ingroeiende nagels

Ingroeiende teennagels (vaak aan de grote teennagel) zijn een pijnlijke aandoening die zo snel mogelijk moet worden verholpen.

Hoe ontstaan ingroeiende teennagels?

De grootste risicofactoren voor het ontstaan van ingroeiende teennagels is druk door slecht passende schoenen, het verkeerd – te kort – knippen van nagels en een weke nagelomgeving door veel baden of transpiratie. Zijwaartse druk van te smalle schoenen dringt de nagelwal over de nagel heen. Bovenwaartse druk door schoenen met te weinig ruimte in hoogte voor de tenen, duwt de nagel dieper in het nagelbed.

Verkeerd knippen

Als de nagel te kort wordt geknipt geeft dat schijnbaar een verlichting vanwege drukvermindering. Maar meestal zijn dan de gevolgen erger dan de kwaal. Het zachte gedeelte van de teentop kan zich dan over de teennagel krullen, zodat het ingroeien weer opnieuw begint. Nagels hebben juist een beschermende werking voor de zachte teentoppen. Teennagels dienen altijd minimaal 1 millimeter uit te steken voorbij de teentoppen. Een ander veelgemaakte fout is, dat men de hoek van de nagel schuin weg knipt. Dit om direct pijnverlichting te geven. Hierdoor kan de nagel steeds dieper in het zachte weefsel van de nagelwal binnendringen. Vaak is er ook nog sprake van een beschadiging door knippen, waardoor zich als het ware een scherpe splinter vormt welke nog makkelijker in het zachte weefsel dringt. Wanneer uiteindelijk de nagel dieper in het zachte weefsel binnendringt, ontstaat er een ontsteking. De huid wordt dan rood, glanzend en gespannen. Een kloppende pijn in de teen die gevoelig is bij de minste aanraking is het gevolg. In veel gevallen speelt meer dan één van de genoemde factoren een rol.

Behandeling

Probeer niet zelf langdurig een ingroeiende nagel te behandelen. De pedicure heeft daartoe instrumenten en medicamenten en kan er voor zorgen dat de nagel optimaal glad wordt gemaakt en eventueel dunner gefreesd. Bovendien kan de pedicure er voor zorgen dat de nagel drukvrij komt te liggen. Verder heeft zij diverse technieken voorhanden om herhaling van ingroeien te voorkomen.

Voetwratten

Een gewone voetwrat is een bloemkoolachtige uitstulping van de huid. Op de voetzool zijn wratten door het lichaamsgewicht plat. Voetwratten worden – net als wratten op andere plaatsen van het lichaam – veroorzaakt door een virusaandoening.

Hoe herkent u een voetwrat

Wratten en likdoorns zijn vaak lastig te onderscheiden. Het verschil tussen een wrat en een likdoorn is dat een wrat bij zijdelingse druk pijn doet en een likdoorn als men er bovenop drukt.

Soorten voetwratten

Voetwratten zijn zeer besmettelijk. De gewone wrat komt meestal voor op jongere leeftijd. Er zijn verschillende soorten wratten, waaronder de. ouderdomswrat [link]Het is een bruinachtige woekering van diverse afmetingen en kan overal op de huid voorkomen, ook op de voeten. Wratten verdwijnen op den duur vanzelf, hoewel dit soms jaren kan duren.

Voorkomen

Voorkomen kan door niet in aanraking te komen met het virus dat wratten veroorzaakt. Tref daarom voorzorgmaatregelen bij het betreden van gemeenschappelijke (vochtige) ruimtes, zoals kleedkamers, zwembaden, sauna enz. Draag hier altijd slippers. Was je voeten goed schoon met water en droog ze daarna goed af ook tussen de tenen. Gebruik zonodig een desinfecterende voetspray. Controleer regelmatig je voeten, want een beginnende wrat is nog goed te behandelen. (denk ook aan het douchematje)

Eerst naar de huisarts

Als u een voetwrat heeft, of denkt te hebben, adviseren wij u contact op te nemen met uw huisarts.
Daar er bij een voetwrat altijd sprake is van weefselwoekering, kunnen wij niet eerder behandelen dan met toestemming van de huisarts.

Behandeling

Voet-en Handwratten worden in onze praktijk behandeld door de huid-en oedeemtherapeut. Voor behandeling maken wij gebruik van een NdYag laserapparaat [link naar laseren van hand-en voetwratten] waarmee de wrat wordt verwarmd. Het lichaam wordt hierdoor aangezet om de wrat verder op te ruimen.